Na Ilha
Grande trokken we weer naar het vasteland. We hoorden over een klein koloniaal
stadje ten zuiden van Rio de Janeiro genaamd Paraty. We namen eerst twee uur
lang een ferry naar Angras dos Reis om vervolgens nog eens twee uur op een
lokale bus te zitten (of staan) richting Paraty. Zo een lokale bus kan je
vergelijken met een oude bus van De Lijn, met echter twee grote verschillen.
Allereerst heb je de chauffeur die de bus bestuurt en daarachter zit iemand die
het geld ontvangt. Pas wanneer je betaald hebt kan je door het poortje en een
zitplaats zoeken. Dit is alles behalve een vlot systeem, vooral omdat je er
niet met je rugzak door kan, maar wel weer iemand aan een job geholpen
natuurlijk!
Ten tweede
denken wij dat de buschauffeurs betaald worden per rit die ze maken. Ze racen
door de straten, ze rijden sneller dan de gewone auto’s en soms wel sneller dan
de taxi’s. Ze stoppen niet aan de busstops tenzij je staat te springen en
zwaaien naar hen! Het is dus soms een hele opdracht om je bus te pakken te
krijgen. De taal niet spreken helpt ook niet echt, zo is het soms een heel
gedoe om de juiste busstop te zoeken. We komen hier niet ver met ons Engels of
Frans, laat staan Nederlands of het klein beetje Duits dat we beheersen.
Aangezien ze alleen in Brazilië Portugees spreken en in de overige Zuid- en
Centraal-Amerikaanse landen Spaans denken we er toch aan een snelcursus Spaans
te volgen. Normaal doe je dat inderdaad voor je vertrekt, wel wij doen het nu
anders, kwestie ons volledig te kunnen inleven!
Paraty is
echt een gezellig klein stadje dat op de lijst staat UNESCO werelderfgoed te
worden. Je vraagt je waarschijnlijk al af waarom… Wel, kort en bondig, je vindt
er een beetje vanalles! Stranden, zee, bossen, watervallen en een knap
historisch gedeelte.
Het oude
gedeelte van de stad herken je meteen. Wanneer je plots moet opletten waar en
hoe je stapt heb je het bereikt! De straten zijn bekleed met grote kasseien! De
authentieke huizen zijn homogeen: allemaal in het wit geverfd en de ramen en
deuren in een ander kleurtje. Indien het veel regent staan de straten helemaal
onder water aangezien er (nog) geen rioleringen zijn aangelegd. Gelukkig gaat
de zon telkens met ons mee en hebben we tot hier toe nog geen last gehad van
natte voetjes. Alleen van jeukende voetjes! Het stikt hier van de muggen en
hoewel we de helft van onze muggenspray al hebben geconsumeerd, staan de helft
van onze benen vol beten. En jawel, niet alleen Chloë deze keer maar ook Sam
heeft het steken!
De stranden zijn weliswaar ook mooi, maar ze kunnen niet tippen aan deze van
Ilha Grande. De laatste dag in Paraty zijn we naar cachoeira do Tobogan (Penha)
getrokken. Er is een 'natural slide' (natuurlijke glijbaan) te vinden. Waterpret verzekerd!
Het charmante aan Paraty is ook dat sommige mensen nog gebruik maken van paard en kar om hun en/of materiaal te verplaatsen! We voelden ons even terug in de tijd!
Nog iets
dat ons enorm opvalt in Brazilië is
het grote aantal straathonden die hier rondlopen. Overal hebben we al gezelschap gekregen, wel een
beetje zielig om ze achter te laten. Liefst vanal zou je ze allemaal mee naar
huis nemen. Eén van de volgende blogs lees je misschien: ‘Sam, Chloë & a
dog on the road’. Of misschien ook wel niet…
Na Paraty
staan de wereldbekende Iguacu Falls op ons lijstje. Sao Paulo slaan we dan toch
maar over aangezien het niets is dan een grote stad met grote gebouwen. Maar
toch even een leuk weetje over Sao Paulo: het is de grootste stad van Brazilië
(20 miljoen inwoners) en het is tevens de stad met het grootste aantal
helikopters ter wereld. We namen een 6 uur lange bus van Paraty richting Sao
Paulo om vervolgens een 16 uur lange busrit te doorstaan richting Foz do Iguaçu.
De ‘Cataratas do Iguaçu’ zijn een reeks van 275 tot 300 watervallen die 80
meter naar beneden vallen in de Rio Iguaçu. Deze laatste is een rivier die in
twee wordt gesplitst, de ene oever ligt aan de Braziliaanse kant en de andere
behoort tot Argentinië. Je kan de watervallen dus van beide landen aanschouwen
vanuit een ander perspectief! Het is dan ook een must beide Nationale parken te
bezoeken en te genieten van dit natuurwonder! Het was een spectaculaire ervaring!
Wij vinden
de Argentijnse kant iets indrukwekkender dan de Braziliaanse. Dit omdat het
Argentijnse park veel groter is en je de watervallen van dichterbij bewondert,
vooral ‘Garganta do Diablo’ (Devil’s Throat). Massa’s watervallen komen er
samen en vallen de diepte in.
De Braziliaanse kant geeft meer een overzicht over de watervallen en Garganta
do Diablo. De regenboog maakt het plaatje voor ons helemaal compleet!
En of dit nog niet genoeg is hebben we ook weer nieuwe dieren gezien! De mooie
kleurrijke toekan, talrijke coaties (weten we de naam niet van in het
Nederlands), en enkele anderen waarvan we de naam alweer vergeten zijn! Opvallend waren ook de vele vlinders die
er rond fladderden, van wit tot zwart.
Bij dit bezoek hadden we bij deze ook onze eerste voeten gezet op Argentijnse
bodem!
Maar vooraleer we dit prachtige land verder gaan ontdekken, reizen we eerst nog
enkele dagen naar het buurland Urugay!
Ciao Ciao!
 |
| Historic center Paraty |
 |
| Sam <3 hangmatten |
 |
| Eens lekker gaan eten op Sam's bday! In dat bruin wordt onze fles bier koel bewaard! |
 |
Onze nieuwe vriend
|
 |
| Bijschrift toevoegen |
 |
| View vanuit Braziliaanse kant |
 |
| Devil's throat vanuit Braziliaanse kant |
 |
| Coatie |
 |
| Argentinië |
 |
| View vanuit Argentijnse kant |
 |
| View vanuit Argentijnse kant |
 |
| View vanuit Argentijnse kant |
 |
| Gieren |
 |
| gier |
 |
| TOEKAN |
 |
| Devil's throat vanuit Argentijnse kant! |
 |
| Sam & Chloë op een lokale bus |
